Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

Κ. Π. Καβάφη, Τα άλογα του Αχιλλέως / Cavafy, The Horses of Achilles



Κ. Π. Καβάφης 
Τα άλογα του Αχιλλέως (1897)
  


Κ. Π. Καβάφης, Τα άλογα του Αχιλλέως (1897)
Δημιουργία των μαθητών:
Άννα-Μαρία Ναρλιώτη
Άννα Κοπαΐδου
Ιωάννα Κουρκούτα
Κώστας Παπαθεοδοσίου
και των καθηγητών 
του Διαπολιτισμικού Γυμνασίου Ευόσμου Θεσσαλονίκης  


---------------------------------------------

Κ. Π. Καβάφης 
Τα άλογα του Αχιλλέως (1897)  

Τον Πάτροκλο σαν είδαν σκοτωμένο,
που ήταν τόσο ανδρείος, και δυνατός, και νέος,
άρχισαν τ' άλογα να κλαίνε του Aχιλλέως·
η φύσις των η αθάνατη αγανακτούσε
για του θανάτου αυτό το έργον που θωρούσε.
Τίναζαν τα κεφάλια των και τες μακρυές χαίτες κουνούσαν,
την γη χτυπούσαν με τα πόδια, και θρηνούσαν
τον Πάτροκλο που ενοιώθανε άψυχο — αφανισμένο —
μια σάρκα τώρα ποταπή — το πνεύμα του χαμένο —
ανυπεράσπιστο — χωρίς πνοή —
εις το μεγάλο Τίποτε επιστραμένο απ' την ζωή.

Τα δάκρυα είδε ο Ζευς των αθανάτων
αλόγων και λυπήθη. «Στου Πηλέως τον γάμο»
είπε «δεν έπρεπ' έτσι άσκεπτα να κάμω·
καλλίτερα να μην σας δίναμε, άλογά μου
δυστυχισμένα! Τι γυρεύατ' εκεί χάμου
στην άθλια ανθρωπότητα πούναι το παίγνιον της μοίρας.
Σεις που ουδέ ο θάνατος φυλάγει, ουδέ το γήρας
πρόσκαιρες συμφορές σας τυραννούν. Στα βάσανά των
σας έμπλεξαν οι άνθρωποι.»— Όμως τα δάκρυά των
για του θανάτου την παντοτινή
την συμφοράν εχύνανε τα δυο τα ζώα τα ευγενή. 

Από τον επίσημο δικτυακό τόπο του αρχείου Καβάφη
http://www.kavafis.gr/
http://www.kavafis.gr/poems/content.a...

----------------------------------------­----------------------------------------­---------------

"Chevaux d' Achille" 


Quand ils virent que Patrocle avait été tué, 
lui, si brave,
si fort et si jeune,
les chevaux d' Achille se mirent à pleurer. 
l' oeuvre de la mort indignait 
ces bêtes immortelles. 
Dressant leurs têtes,
secouant leurs crinières,
frappant le sol de leurs pieds
elles pleuraient Patrocle
qu' elles sentaient sans âme et anéanti
vil cadavre 
âme envolée,
sans défense,
sans souffle
sorti de la vie 
pour rentrer au Rien immense.

Zeus vit les larmes de ses chevaux divins 
et s' apiroya: 
«Aux noces de Pélée, fit-il, 
je n' aurais pas dû 
si imprudemment vous donner 
à de misérables mortels,
jouets des harards! 
Vous que ni la mort ni la vieillesse ne guettent, 
les calamités des hommes vous accablent. 
Ces créatures d' un jour 
vous ont mêlés à leurs malheurs.»
Et les deux nobles bêtes continuaient 
à pleurer l universelle misère de la mort. 

Μετάφραση στα Γαλλικά: Marguerite Yourcenar & Constantin Dimaras 

----------------------------------------­----------------------------------------­---------------------

The Horses of Achilles 

And when they saw that Patroclus was dead,
who'd been so strong and young and brave, 
Achilles' horses started weeping, 
their immortal natures anguished
by this work of death which they beheld.
They tossed their heads and shook their long manes,
stamped their feet upon the ground, and mourned
for Patroclus whom they saw lifeless -- levelled --
spirit lost -- a lump of cheapened flesh --
defenceless -- without breath --
returned from life into the Void. 

Zeus saw the tears of the immortal
horses, and he grieved. "At Peleus's wedding"
he declared, "I should have been less thoughtless;
better if I hadn't given him my poor unlucky
horses. What could they expect down there
among the wretched human race Fate uses for her sport?
You, whom neither death nor old age wait to trap,
are tortured by such fleeting tragedies. Men tangle you
within their torments." -- But the tears of
these two noble beasts were spilt for
the eternal tragedy of death.

Μετάφραση στα αγγλικά: Peter J. King & Andrea Christofidou
Από τον δικτυακό τόπο:
Cavafy Bilingual Anthology 
http://www.ellopos.net/elpenor/greek-...


----------------------------------------

ΙΙ. ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ 


Δημιουργός: Poetryanddreanms

----------------------------------------


ΙΙΙ. ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ 

Δημιουργός: Ηράκλειτος ο Εφέσιος 

Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Ευόσμου Θεσσαλονίκης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου